Հիվանդանոցի կեղտոտ բազկաթոռներին նստած էինք մենք. գինին լցրել էինք սուրճի գավաթների մեջ, որպեսզի միջանցքով հոգնատանջ քայլող, անչափ հետաքրքրասեր "սանիտարկաները" գլխի չընկնեին,որ ալկոհոլ ենք ներս մտցրել: Շոկոլադն այդ պահի միակ քաղցրեցնող միջոցն էր, իսկ մնացածը... մնացածն իրականում անհամ էր ու դատարկ...
Եթե մի քիչ քայլեիր միջանցքով, թեքվեիր դեպի աջ, կամացուկ իջեցնեիր եվրոդռան սպիտակ բռնակը, կզգայիր մեր ՄԵԿԻ, այն միակի շունչը, որ քնեցված էր, բայց խոսում էր անդադար: ՄԵԿԸ արթնացավ... սպանեց տիեզերքին, սպանեց իրեն քնեցնողներին... արթնացաաավ... Ողջագուրվեց մեզ հետ, հավաքեց իր շուրջը բալիկներին, շարունակեց "մորքուրություն" անել... Սակայն հուզվեց... ու հուզվեցինք մենք...
Զգացի բոլորիս փոխարեն... բոլորիս զգացի այնպես, ինչպես ինձ...
Վախենում էինք կորցնել միմյանց, քանի որ այլեւս թելադրող չէինք, եւ մեր կամքն առ ոչինչ էր... Տիեզերքը փորձում էր իրեն ենթարկել մեզ, իսկ մենք ընտրության հնարավորություն չունեինք` բացի միմյանց ամուր գրկելուց ու բաց չթողնելուց...
Մամռոտ քարեր էինք, որ հոսում էինք գետով... հանկարծ գահավիժեցինք ու ահա մի մեեեծ ծով` իր ալիքներով... ու բախում գետնին, բախում ցամաքին... շպրտված մի պնդաճակատ ալիքի կողմից...
Մեկը միայն անընդհատ շշնջում էր` "And the sun also rises"... երեւի տիեզերքն էր, որ հաշվի չէր առնում այն արեւները, որ բոցկլտում էին մեր մեջ... նա իր շահի հետեւից ընկած` ամեն ինչ անում էր, որ իր արեւը ծագի... ծագի բնականոն, սովորական հունով...
Մեր անսովոր արեւները ոչ ոքի պետք չէին... եւ երբ զգում ենք, որ հիմա պիտի հանգչեն, շրջան ենք կազմում (նույնիսկ եթե հազարավոր կմ-եր հեռու ենք իրարից), միմյանց ջերմացնում ու նորից ԲՈՑԿԼՏՈՒՄ... մինչ անվերջություն...
Հ.Գ. գիտեմ, որ շատերդ ոչինչ չեք հասկանա գրածս "հիմարություններից", բայց սա մարդկանց նեղ շրջանակի` իմ հարազատ մամռոտ քարերի համար է...
Share on Facebook
Օրերս փող աշխատելու կամ գուցե հայրենասիրության մի հետաքրքիր ձեւի ականատես եղա, երբ ուղեկցողը փող է աշխատում ոչ միայն մասնագիտությամբ, այլեւ հայավարի գցելու կարողությամբ: Դե այստեղ ոչ մի նոր բան չկա, "Քցելու" ինստիտուտը խոր արմատներ ունի մեզանում, ուղղակի այս դեպքում հետաքրքիրն այն է, որ նա դա անում է հանուն ազգի, ինչպես ինքն է ասում` պարսիկ ազգին խղճալ չի կարելի, պատմություն կարդացեք:
Կապանի «Դավթի առեւտրի սրահից», կամ ինչպես տեղաբնակներն են ասում` կենցաղի տնից, օգտվում են ոչ միայն կապանցիները, այլեւ մարզկենտրոն եկող մյուս քաղաքացիները:
Օրերս այստեղ գնումների էին եկել 2 պարսիկներ, ում ուղեկցում էր 40-ին մոտ մեղրեցի տղամարդ: 4 վաճառողներից յուրաքանչյուրը տեսնելով ներս մտնող պոտենցիալ գնորդներին թաքուն հույս էին փայփայում նրանց ինչ-որ բան վաճառելու: Պարսիկները հավանում էին այս կամ այն հագուստը, այնուհետեւ ուղեկցող-թարգմանիչը հարցնում էր գինը: Սկզբում հավանեցին մի մանկական վերնաշապիկ, որի գինը վաճառողը մատներով ցույց տվեց` 3000 դրամ:
Share on Facebook
Ցամաքի մի մասից մյուս մասն ես տեղափոխվում ընդամենը: Կանգնած ես անդունդի եզրին եւ ամեն ինչ պատրաստ է ինքդ քեզ կորցնելու համար: Քեզ մի լավ (բայց շատ քաղաքավարի կերպով) հրոտում են դեպի անդունդը` նախապատրաստելով թռիչքի, որն, իրականում, վայրէջք է քո ներսում:
Քեզ այլեւս չի գրավում երկար ժամանակ երազածդ թռիչքը, որովհետեւ անդունդի ծայրից արդեն լսվում է դմփոցդ` սալահատակ գետնին: Տեսնում ես, որ անսահման թռիչքներ չկան, թեւեր էլ չկան．．．Թռիչքը զուտ նախապատրաստումն է Վայրէջքի．．．
Շրջվում ես դեպի հետ, բայց 3 մմ այն կողմում ճահիճն է սպառնում կուլ տալ ոտքերդ, հետո մարմինդ, հետո էլ լպրծուն օշարակի պես ներխուժել է ուզում ներսդ` առաջին իսկ հանդիպած անցքից．．．մի քիչ ժամանակ էլ ունենալու դեպքում կներծծվի քո մեջ` արդեն բոլոր ծակոտկեններով ու մի լավ կվայելի մարմնիդ խժռումը նա．．．
Ճահիճ է, որտեղ կարող ես խեղդվել, շնչասպառ լինել, բայց ոչ մահանալ: Տեւական ճահճահոտից եւ խեղդված լինելուց արդեն խեղդված` կրկին շրջվում ես դեպի անդունդը եւ պիտի թռչես, ընկնես ու ջարդուխուրդ լինես Եվրոպա կոչվող սալահատակ ասֆալտի վրա．．．
Մի լավ կարնաքամվես, կմրզվես “ավտոմատ” լվացքի մեքենայի ձեռքից, բայց արյուն դուրս չի գա．．． Դատարկ ես, փուչ ես, սին ես．．．քամված ես “ավտոմատ” լվացքի մեքենայով ու Հերմետիկ ես, արդեն հերմետիկ．．．
“Ընտրություն” ունեմ` ճահճահոտվել կամ հերմետիկացվել．．．
Իսկ ինձ Աղբյուր է պետք` լեռներից իջնող պարզ ու սառնորակ, զուլալ աղբյուր．．．
Share on Facebook
Սերժ Թանկյանի ասուլիսն սկսվեց նրա ծիրանագույն “փարեւ”-ից: Երաժիշտն ասուլիսին ներկայացավ մոտ 40 րոպե ուշացմամբ: Պատճառն էլ ի սկզբանե բացատրեց.
“Առաջին անգամ է, որ նվագելու եմ Հայաստանում: Երեկ երեկոյան ուշ եկա եւ այնքան ոգեւորված էի, որ չկարողացա լավ քնել, այսօր էլ` լավ արթնանալ”:
Ներկայացնում ենք ասուլիսին հնչած հարց ու պատասխանից հատվածներ.
- Ինչո՞ւ հենց այս ժամանակահատվածում որոշեցիք գալ Հայաստան եւ ելույթ ունենալ:
- Մի քանի անգամ սրանից առաջ փորձեցինք Երեւանում ելույթ ունենալ, բայց տարբեր պատճառներով չհաջողեցինք: Հիմա, բարեբախտաբար, կարողացանք կազմակերպել: Բացի այդ` հիմա եվրոպական տուր ունենք. իհարկե, կուզեինայի` այս համերգը կայանար կամ տուրի սկզբին կամ վերջին, որպեսզի կարողանայի մի քանի օր ավել այստեղ մնալ, բայց այսպես ստացվեց:
- Ինչո՞վ պետք է տարբերվի երեւանյան համերգը մյուս համերգներից:
Share on Facebook
Նա ծնվեց, նրան բախտ էր վիճակվել ապրել...
Share on Facebook
Թեղուտի անտառների պաշտպանությանն ուղղված վերջին ակցիայից հետո բլոգում գրելու ցանկությունս վերականգնվեց...
Բանկ մտնող մարդու երազանքներն ու մտորումները պատկերացնո՞ւմ եք: Որքա~ն է նա տենչում հասնել տեղ, բարձրանալ աստիճաններով, հերթ կանգնել, մի ճմրթված թղթով հով անել ինքն իրեն եւ, մեծ բերկրանք ապրելով, իր հերթը հասնելուն պես` ասել.
"Մեզ Ռուսաստանից` Սիբիրից փող են ուղարկել, կարող եմ չէ՞ ստանալ հիմա"...
Եթե պատասխանը "հա" եղավ, վեեեեերջ... ինչ բերկրանք, ինչ երջանկություն, ինչ բավարարվածություն... "մի երկու կիլո պեսոկ կառնեմ` հենց սթարից, էնտեղ էժան ա, մի երկու կիլո բուդ, մի քիչ միրգ ու հարեւաններին կասեմ, որ մարդս փող ա ուղարկել, բա ո՞նց..."
Էս ամբողջը մտածելով գալիս ա ու տեսնում ա, որ բանկի "առաջը փակել են"... "էս ով են, մի րոպե ճանապարհ, հա՞"
Share on Facebook
''Երբ բուժվեմ, հիվանդանոցից դուրս կգամ ու կգնամ` մեր բակում ֆուտբոլ խաղալու: Ուզում եմ մեծանալ ու բժիշկ դառնալ, որ բուժեմ մեր հիվանդանոցի երեխաներին...'',- ասում է 4-ամյա Էրիկը, որ հիվանդ է քաղցկեղով (Ոչ խոչկինյան լիմֆոմա): Բժիշկները հույս ունեն, որ նրան հնարավոր է փրկել` բարձր չափաբաժնով քիմիոթերապիայի միջոցով: Էրիկն այժմ բուժվում է Ռուսաստանում: Նրա բուժման համար մոտ 6 միլիոն դրամ է անհրաժեշտ:
“Հանուն կյանքի” երիտասարդ նախաձեռնողների խումբը դրամահավաքի միջոցով հավաքել է մոտ 1.5 մլն. դրամ, որի մի մասն Էրիկի ծնողներն արդեն վճարել են քիմիոթերապիայի առաջին կուրսի համար: Հարյուրավոր մարդիկ են մասնակցել դրամահավաքին` 1000-ից մինչեւ 100 հազար դրամ փոխանցումներով:
Էրիկի կյանքը փրկելու առաքելությանն են միացել նաեւ մի շարք երաժիշտներ` Ռուբեն Հախվերդյանը, Վահան Արծրունին, Դավիթ Ամալյանը, Արմինե Հայրապետյանը, Արձագանք խումբը եւ այլոք: Հուլիսի 12-ին Երեւանի պետական տիկնիկային թատրոնում կկայանա ''Քաղաքը փրկում է կյանքը'' խորագրով համերգը, որի ընթացքում կհնչեն հեղինակային, քաղաքային երգեր:
Բարեգործական համերգը եւս կազմակերպում է երիտասարդ նախաձեռնողների խումբը: Իսկ Տիկնիկային թատրոնի դահլիճը երաժիշտներին տրամադրվել է անվճար:
Յուրաքանչյուրի 1000 դրամը կարող է հնարավորություն տալ Էրիկին` շարունակել ապրել եւ իրականացնել հիվանդանոցի երեխաներին բուժելու նրա երազանքը:
Եթե 3 մլն. հայ ամսեկան 1 դրամ փոխանցի քաղցկեղով հիվանդ երեխաների ֆոնդին, ամեն ամիս հնարավոր կլինի փրկել մեկ երեխայի կյանք ու երազանքներ...
Share on Facebook
Ես բացեցի ծրարը` իմ սիրելի Ուրբաթն էր: “Բարև, տեր իմ. Գրում եմ Նանտ քաղաքից: Երեկ հոգնատանջ ճամփորդությունից հետո իջևանեցի հարմարավետ հյուրանոցում: Երեկոյան վիճեցի աշխատակիցների հետ, ովքեր համառորեն չէին ընդունում նամակը, բացատրում էին, որ ծրարով նամակների դարաշրջանն անցել է, հիմա միայն ինտերնետով են նամակներ գրում, սակայն ես իմ տոհմի պնդաճակատությամբ ստիպեցի նրանց ընդունել նամակը և երկուական ոսկի դրեցի գրպանները: Ուրախալի լուրեր չունեմ, տեր իմ. ճամփորդության ընթացքում բազմաթիվ կղզիներում եղա, որոնցից մեկն այնքան հարազատ էր, որ մի պահ արցունքներ հոսեցին աչքերիցս, սակայն շուտով համոզվեցի, որ ուղղակի դեժավու եմ ապրել:
Կղզում բուսականության ոչ մի նշույլ չէր մնացել, նույնիսկ դեղին ավազ չկար: Ես քայլում էի եռման ասֆալտի վրայով` այրելով ոտքերս, շուրջբոլորը հսկա գործարաններ էին, որոնք սարսափելի ձայներ էին արձակում, թութակներ ու այծեր չկային, համենայն դեպս` ոչ մի կենդանի չհանդիպեց, անգամ մոծակ: Ես ծարավել էի, քչքչան աղբյուրներ էի փնտրում, սակայն ապարդյուն: Տեր իմ, շուտով ինձ անակնկալ էր սպասվում: Ես կանգնեցի մի սրճարանի դիմաց, որի անունը “Ռոբինզոն” էր, նստեցի, ջուր պատվիրեցի, սակայն ինձ մերժեցին, ասացին` “Կղզում խմելու ջուրն արդեն սպառվում է և եթե գործարանի աշխատակից չես, ապա իրավունք չունես ջուր խմել:
Share on Facebook
Մի քանի շաբաթ առաջ Երեւանում փակցվում էին Սերժ Թանկյանի գովազ
դային փոստերներն այն մասին, որ ռոքի ժամանակակից լեգենդը համերգով հանդես կգա Երեւանում։ Այս փոստերներին քչերն էին հավատում, քանի որ այնտեղ համերգային օրվա եւ տոմսերի արժեքի մասին որեւէ տվյալ չկար գրված։ Սակայն պարզվեց, որ սա լավ PR ակցիա էր՝ իրականացված "Deem Communications" եւ "Fugitive Studios" ընկերությունների կողմից, որոնք էլ այսօր հայտարարեցին Թանկյանի երեւանյան համերգի օրն ու վայրը։
Ուրեմն, օգոստոսի 12-ին հայազգի լեգենդ Սերժ Թանկյանը ցնցելու է Մարզահամերգային համալիրն՝ իր հին ու նոր կատարումներով եւ Elect the Dead Symphony-ով։ Իսկ "Symphony"-ն այս անգամ լինելու է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, որը դեռ Իեն Գիլանի համերգի ժամանակ զարմացրեց թե հայ հանդիսատեսին եւ թե համաշխարհային ճանաչում ունեցող Գիլանին։
Share on Facebook
Արդեն նորություն չէ, որ մեր երկրում օրենսդրական փոփոխությունները, նոր օրենքների ընդունումն ու գործարկումը սովորական կարճաժամկետ գործընթացներ են: Հենց այս գործում է, որ ՀՀ օրենսդիր, գործադիր մարմինները եւ նախագահականը, իրենց համարելով «Ով հայ ժողովուրդ», առաջնորդվում են «Քո փրկությունը միասնությանդ մեջ է» գաղափարախոսությամբ: Սակայն այս դեպքում նրանք ոչ միայն միասնական են, այլ չափից շատ են սերտաճել:
Այն, որ հունիսի 7-ին մեկնարկած քառօրյայում Ազգային ժողովը կարող էր ընդունել կառավարության առաջարկած Ընտրական օրենսգրքի փոփոխությունները, զարմանալի չէր լինի: Զարմանալին այն էր, որ մեր օրենսդրական պատմության մեջ բացառիկ անհամաձայնություն նկատվեց օրենք մշակող, ընդունող եւ հաստատող մարմինների միջեւ:
Հիշեցնենք, որ ըստ գործադրի առաջարկած փոփոխության` մայիսի 20-ին պատգամավորները Ընտրական օրենսգրքից հանեցին այն դրույթը, որով ընտրությունների ընթացքում պահպանվում եւ երաշխավորվում են համայնքի ղեկավարի, ավագանու անդամի, պատգամավորության եւ նախագահության թեկնածուների անձեռնմխելիության իրավունքը:
Share on Facebook