nexium india nexium rx nexium uk cod nexium nexium where nexium cod buy nexium nexium usa nexium no rx cod nexium nexium cheap nexium india nexium price nexium where cheap nexium order nexium nexium script nexium mexico nexium canada nexium online nexium doctor nexium buying cheap nexium no rx nexium without prescription purchase nexium nexium price nexium saturday nexium 350mg saturday delivery where to order nexium nexium online nexium australia nexium uk nexium amsterdam buy nexium online nexium price buy generic nexium nexium where order nexium online nexium buying nexium rx prescription nexium cod nexium generic nexium online nexium cheap without rx buy nexium online mexico nexium saturday shipping nexium without prescription buy nexium online without rx where to order nexium order nexium online

… թե՞ Դորիանի հերթական PR քայլը…

11:13 – 16.03.10. հենց այս պահին Հրապարակ օրաթերթը տարածեց չճշտված, առանց որեւէ աղբյուր նշող իր հերթական «դեղնամամուլային» նյութը:  Միգուցե մնացած նյութերի պես այս մեկի վրա էլ աչք փակեի եւ ուղղակի ժպտայի, եթե այն մարդկային ճակատագրի չվերաբերվեր: Սա է պատճառը, որ պարտավորվում եմ որոշակի ճշտումներ մտցնել.

1. «Երևանի կինոյի և թատրոնի պետական ինստիտուտի դերասանառեժիսուրայի բաժնի առաջին կուրսի ուսանող Կառլեն Աբրահամյանին համակուրսեցիները դաժան ծեծի են ենթարկել»:

Այո, թատերական ինստիտուտի առաջին կուրսի ուսանող Կառլեն Աբրահամյանին ծեծել են, սակայն ոչ համակուրսեցիները: Իմ աղբյուրը Կառլենի համակուրսեցիներից եւ ընկերներից է, ով հավաստում է, որ Կառլենին ծեծելու պահին ողջ կուրսով փնտրել են նրան եւ որ համակուրսեցիները նրան ծեծելու որեւէ պատճառ չունեին:

2. «Կ.Աբրահամյանը գրող է, հայտնի է Դորիան կեղծանունով և քարոզում է հոմոսեքսուալիզմի ազատություն»:

Ամբողջովին սուտ ինֆորմացիա, որ թերթը ներկայացնում է մեծագույն վստահությամբ: Կառլենը գրող չէ եւ որեւէ կապ չունի հոմոսեքսուալիզմի ազատություն քարոզող Դորիանի հետ:

Եւս մի քանի սուտ ինֆորմացիաներ, որ չես հասկանում` Հրապարակն է հորինել Դորիանի համար, թե Դորիանը` Հրապարակի: Համենայնդեպս, հարգելի կողմեր (Հրապարակ եւ Դորիան), PR ասվածը չի արվում մարդկանց ճակատագրերի վրայով, պրոֆեսիոնալիզմ է պետք…

Մարտի 20-ին, ժամը` 19:00-ին, ամերիկյան համալսարանի բիզնես կենտրոնում տեղի կունենա ՆեոՄեդիա նախագծի iSocial նախաձեռնության կողմից կազմակերպվող “Հայ բլոգերների ակումբի” 2-րդ հանդիպումը: Հայկական բլոգոսֆերայի զարգացման վերջին շրջանի տենդենցների, ինչպես նաև օն-լայն գովազդային և մեդիա ոլորտների հանդեպ հետաքրքրության բարձրացմանը զուգահեռ iSocial նախաձեռնությունը նպատակ է հետապնդում [Read the rest of this entry...]

Արծրունու համերգին էի գնացել այսօր: Փոքր թատրոնում էր` մի փոքր թատրոն… մոտ 80 հոգի կային, ովքեր հավաքվել ու սպասում էին նրա հնչյուններին: Ես էլ նրանցից մեկն էի, չնայած սովորությանս համաձայն ուշացել էի: Ներս մտա, տեսնեմ լիքը գլուխներ ուղղված են բեմին, մտածում են փիլիսոփայի հետ: Արծրունիական կիթառի առաջին իսկ ջղաձգումներից իմ գլուխն էլ սկսեց մտածել…անկախ ինձնից: Անկեղծ ասեմ, համերգի ողջ ընթացքում զգացի այն, ինչից մինչ տեղ հասնելս վախենում էի, խուսափում, չէի ուզում զգալ…համամարդկային, համահայային (համահայկական բառը չինովնիկերեն է) մի հեգնանք, որ փոխանցվում էր ամբողջ աշխարհն ու երեւույթներն իր վրա կրող բեմից: Չէ, ինչ համամարդկային… իմ ցավը, իմ հեգնանքը ողջ համերգի ընթացքում դեմքիս շպրտեց փիլիսոփան. երգեց իմ մասին, ծաղրեց, ծաղրեց մինչեւ վերջ…իսկ ես չէի ուզում, դրա հավեսը չունեի:

Գիտակցությունս միայն մի բան է հասկանում, որ ենթարկվեցի արվեստագետի գլխավոր նպատակին` «պետք է դնել հանդիսատեսին մի ստենդի վրա, որ զգա իրականությունն ու վերեւից նայի իրերին»,-մի անգամ ինձ ասաց Արծրունին:

Ավարտից հետո դուրս պրծա թատրոնից, փողոցն անձրեւում էր… ազատվեցի, բայց արդեն ստենդի վրա էի ու իջնել չէի կարող ու դեռ չեմ իջել…

Շարունակել չեմ կարող, բայց ուզում եմ մկնիկը սեղմել publish-ին, այնպես որ, սեղմում եմ… մինչ տեսություն…

«Շնորհակալ եմ, որ ինձ վստահում եք եւ հավատում, չնայած, որ ես պոտենցիալ հանցագործ եմ եւ մեղադրվում եմ զրպարտության մեջ նրա համար, որ բարձրաձայնել եմ Նուբարաշենի դպրոցում կատարվող անառողջ եւ արատավոր երեւույթները: Պարտավորված եմ այս մրցանակը կիսել բոլոր այն խիզախ մարդկանց հետ, ովքեր մինչեւ վերջ իմ կողքին են եղել:

Կուզենայի գնահատված լինել առաջին հերթին իմ երկրի կողմից եւ պաշտպանված զգալ սեփական երկրում: Եւ այն պայքարը, որ տանում եմ Թեղուտի պաշտպանության համար, դիտվեր ոչ թե պայքար ընդդեմ իշխանությունների, այլ շարժում հանուն թե´ իրենց, թե´ մեր լինելիության, առողջ, լիարժեք եւ ներդաշնակ կյանքի:

[Read the rest of this entry...]

Հայ բլոգերները հանդիպում են երկրորդ անգամ` արդեն քննարկելու հայկական ինտերնետային գովազդային շուկան եւ նրանում բլոգերների ինտեգրվածությունը, բլոգների մոնետիզացիային վերաբերող խնդիրներ:

Հանդիպումը տեղի կունենա 2010թ. մարտի 20-ին, որն այս անգամ էլ կազմակերպել է ՆեոՄեդիա iSOCIAL նախագիծը:

[Read the rest of this entry...]

Չգիտեմ, մտքերս վերջերս հակասական են դարձել․ երեւի թե սա է պատճառը, որ այդքան ընդունված, ուրախալի տոն համարվող ՄԱՐՏԻ 8-ը ես համարում եմ Գենդերային անհավասարության օր!!!

Մի հայացք անց կացրի քաղաքով, որպեսզի հասկանամ՝ ինչպես են նշում մարդիկ այսօրը։ Միանգամից նկատեցի այն խեղճ տղամարդկանց, որ թանկացված ծաղիկների գներն էին հարցնում միայն․․․ Նկատեցի նաեւ կանանց, ովքեր իրենք իրենց համար էին ծաղիկներ գնում․․․

Ու մտածեցի․ այսօր Գենդերային անհավասարության եւ ընդհանրապես Անհավասարության օրն է։ Թե ով է գենդերը, ընկերներիցս մեկն ասում է՝ ո՞վ իմանա․․․

«Ոչ մի արդարացում չկա Թուրքիայի՝ Հայկական Ցեղասպանության հանդեպ

կույր լինելու համար»,-ասվում է ԱՄՆ արտաքին գործերի կոմիտեի տան նախագահ Բերմանի՝ Հայոց Ցեղասպանության մասին որոշման բաց խոսքում։

ԱՄՆ կոնգրեսի՝ Հայոց Ցեղասպանության մասին բանաձեւի ընդունման հետ կապված մեծ հույսեր չունեի․ հետո էլ ինձ համար  արդեն կարեւոր էլ չէր նրա ընդունել-չընդունելը։ Որովհետեւ Ամերիկան չէ, որ պետք է հուշի հեռուներից, թե այստեղ ցեղասպանություն եղել է, թե ոչ։ Հիմա արդեն հետաքրքիր չէ, թե ինչ եմ կարծում ես, քանի որ կարծիքս հնացած է։

Միայն հենց նոր,  չաթերի միջոցով իմացա, որ Կոնգրեսն ընդունել է մեր բանաձեւը։ Ահա պաշտոնական աղբյուրն այդ մասին։

Քանի որ մի քանի արձագանքներ հասցրեցի տեսնել, կառաջարկեմ սոցիալական ցանցերում եւ ֆորումներում գրող բոլոր հայերիս այս փաստն ՈՒՌԱ-յով չարձանագրել․․․ Գոնե կարելի է  ՎԵՐՋԱՊԵՍ տարբերակն ընտրել։

Երեկ մեր հին ռոք խմբերից մեկի` «Միներալի» համերգին էի հրավիրվել: Ներկա էինք 10-15 հոգով. հայաստանյան իրավիճակ էր. համերգի կազմակերպիչը` Նարեկ Բախտամյանը, չէր լուծել տեխնիկական խնդիրները: Խումբն էլ, տեսնելով որ ձայնային կարգավորումները նորմալ չեն, տոմսեր չէր վաճառել:

Քչով էլ վատ չէր: Հետեւի սեղանից անընդհատ ծափահարություններ էի լսում: Ինձ հետաքրքրեց, թե ով է Միներալի այդքան բուռն ֆանատը: Շրջվեցի եւ նկատեցի նախկին երգչուհի Արփինե Բեգջանյանին: Անկեղծորեն զարմացա, քանի որ երբեք չէի պատկերացնի, որ «Ես պուճուր եմ, ոսկե ջուր եմ» երգի կատարողը այդքան ոգեւորությամբ կարող է ռոք լսել:

Համերգից հետո որոշեցի խոսել երգչուհու հետ.

[Read the rest of this entry...]

լուսանկարը` Անուշ Քոչարյանի

Գլենդեյլի “Հիլթոն” հյուրանոցի սրահներից մեկում այսօրվա Հայաստանի մասին մի հիանալի դասախոսությունից հետո հավաքված մարդիկ՝ հիմնականում սփյուռքահայեր, որոնցից շատերն անգամ Հայաստանում չեն եղել, քննարկում էին օրվա թեման։ Հավաքը միտված էր խթանելու սփյուռքահայերի այցելությունները, կամ, ինչու չէ, հայրենադարձությունը Հայաստան։ Օրվա բանախոսը ներկայացրեց սթափ, ընդգրկուն, բազմակողմանի, իրատեսական փաստերից հյուսված դասախոսություն։ Մտազբաղ հետևում եմ շուրջս ընթացող եռուզեռին։ Ձեռքումս հերթական սփյուռքահայկական երիտասարդական կազմակերպություններից մեկի բուկլետն է։ Հիանալի որակի տպագություն, սիրուն լուսանկարներ, փայլուն, որակյալ թուղթ։ Բացում եմ բուկլետն ու առաջին իսկ էջից ինձ է նայում իմ փոքրիկ Նունեն։ Հա, ինքն է, Նունեն, սևուկ, սիրուն, խելացի աչուկներով, արևային ժպիտով, սև, գանգուր, գզգզված, երկար մազիկներով։ Մի քիչ կենտրոնանում եմ նկարի վրա ու վերադառնում 2004-ի ապրիլ ամիս, Հանրապետության հրապարակ… [Read the rest of this entry...]

Սարդի ընթերցողները մրցույթին ներկայանում են  ոչ միայն խոհերով, այլ նաեւ հետաքրքիր հարցազրույցներով: Այս անգամ կարդացեք Արթուր Սուքիասյանի հեռախոսազրույցն Արմեն Ջիգարխանյանի հետ:

Արմեն Ջիգարխանյանը շուտով նկարահանվելու է մի ֆիլմում, որի սցենարը գրել է մեր մեկ այլ հայրենակից` Լեւոն Մինասյանը:Ֆիլմի աշխատանքային վերնագիրն է «Երկրորդ ճանապարհորդություն»: Սցենարի հեղինակ Լևոն Մինասյանին, որն ապրում  և  ստեղծագործում է Փարիզում, կարելի է ճանաչել Վատիկանի և Նորմանդիայի մասին նրա ‎ֆոտոպանորամիկ պատմություններով: Այսինքն ճամփորդելու գաղափարը գուցե պատահաբար չէ, որ հայտնվել է այս ‎ֆիլմի սցենարի առանցքում:

[Read the rest of this entry...]