Archive for the ‘Կրթություն’ Category

«Եվրո տատիկն» ու Այգեստանի տղամարդիկ

Wednesday, October 5th, 2011

Տունս այնքան մոտ է համալսարանին, որ կարող եմ ճանապարհին ոչինչ չնկատել բացի քայլերիս քանակից:
Բայց…

Այդ «եվրո տատիկը», որին հանդիպում եմ մասնաշենքից դուրս գալիս… Ինչպես եմ վատ զգում, որ
ինձնից փող չի ուզում… Մուրացկանության նոր մշակույթ. բերան չցավեցնել նիհար դրամապանակներից
փող պոկելու համար, ունենալ մշտական հաճախորդներ ու նրանցից վերցնել հազար դրամից ոչ պակաս
գումար:

Իսկ այդ մշտական հաճախորդները «եվրո տատիկին» եվրոներ են նվիրում այն նույն հոգեբանությամբ,
որը նրանց ձեռքից բռնել ու տարել է համալսարանի «ամենաթանկանոց» ֆակուլտետը, գնել է տալիս
ամենակարմիր դիպլոմը ու ամենասև ջիպը… Եթե կա ամեն ինչի էլիտար տարբերակը, պետք է լինի նաև
մուրացկանինը, և հորինվել է «եվրո տատիկը»…

(more…)

Ճանապարհ

Thursday, September 29th, 2011

Հեռախոսի զանգից արթնանում եմ:

-Բարև, էս չե՞ս գալիս դասի:

Նայում եմ ժամին 11:30 է.
- Ինչի, 14:30 չի՞ դասը:

- Չէ, այսօր երեքշաբթի է, 13:00-ին:

-Վաաայ…, լավ, գալիս եմ, սպասի’ր:

Նորից խառնել եմ դասաժամերը: Առհասարակ, ինչ դասերը մեկ ժամ ուշ են սկսվում , միշտ խառնում եմ. անցյալ անգամ էլ շուտ էի գնացել: Ասում են` մարդու օրգանիզմն իր ներքին ժամն ունի, որը չպետք է խախտել (ինչևէ, կրթության նախարարն այդ առաջարկն անելիս դա հաշվի չէր առել): Արագ-արագ հագնվում, պատրաստվում ու դուրս եմ գալիս: Ճանապարհին ինչ ասես չեմ ասում քաղաքապետին, որ երթուղայիները քաղաքի ծայրում են, այդքան հեռու են (հեռու մեր տնից): Այնքան եմ գնացել-եկել այս ճանապարհով, որ մտքերով եսիմ ուր եմ, իսկ ոտքերս արագ-արագ ինձ տանում են, ակամայից մտաբերում եմ սևակյան խոսքերը . «իսկ ոտքերիցս բարի բա~ն, չկա»…Եվ իրոք, ինչքան բարի են իմ ոտքերը, որ ներում են իմ քնկոտությունն ու ինձ այդպես արագ տանում են դեպի երթուղայինները: Իսկ պատկերացնո՞ւմ եք, որ մարմնի ամեն մաս «ինքնիշխան» լիներ, ու ոտքերը ճամփի կեսին կանգնեին, ու ասեին` չենք գնու~մ…Այ պետությունն էլ պետք է լինի մեկ մարմնի պես, միասնական:

Ահա հասնում եմ: Ընկերունիս մի փոքր ջղայինացած հոնքերի տակից այնպես է ինձ նայում , ասես ուր որ է պիտի հարձակվի վրաս, բայց գիտեմ, չի զայրանա. սովոր է:

(more…)

Մեկ ուղի, հազար միտք

Wednesday, September 28th, 2011
Էէէէէէէէէհ, էլի ուշացա, բայց ոչ մի դեպքում երթուղային չեմ նստի: Դե լավ հա, …ի դասը չի՞. մի 15-20 րոպե էլ կուշանամ: Էս ականջակալներն ինչու են անընդհատ խճճվում: Նյարդայինանում եմ:
«Say one, more word, I double dare you (bring it on)
It’s my world, you’re in it, it’ll take you down in a minute…» … տեսնես մի օր C.O.B.-ը կգա՞ Հայաստան: Բայց, որ գա, երևի մի քանի հոգի կլինեն համերգին: Ինչ ծիծաղելի կլինի : Զարմանում եմ Նարինեի վրա. մարդ ինչպես կարող է Պարոնյան փողոցից համալսարան հասնելու համար երթուղային տաքսի նստել:
Փախստականների նյութը որ գրեմ, ահագին լուրջ գործ կանեմ: Եթե չեմ սխալվում Չարբախում փախստականների հանրակացարաններ կան: Այսինքն մի օր պետք է հանդիպեմ նրանցից մի քանիսի հետ: Սաթին էլ կասեմ, որ ֆոտոխցիկն ու կամերան հետը վերցնի, որ ինքն էլ նկարի: Իրանցիներն էլի լցվել եմ Հայաստան: Հիմա էլ Նովրուզ- Բայրամը չի. ինչ են ուզում իմ երկրից: Որ կողմ շրջվում ես, իրանցիներ են: Բայց շատ գեշ են է: Հաաաաաա, սրանք երևի ոչ թե պարսիկներ են, այլ Իրանում բնակվող ադրբեջանցիներ. դրանք արտաքինով շատ են տարբերվում: Այնպես են նայում, կարծես Իրանում նրանց երբեք բախտ չի վիճակվել աղջիկ տեսնելու: Էլի մոռացա գիրքս գրադարանին հանձնել:
Տեսնես մեկ ամիսը լրացե՞լ է, որ գիրքը ուշացնում եմ: Այս անգամ իրոք Իսահակյանի գրադարանից օգտվելու իրավունքից կզրկեն: Լավ, ոչինչ, քրոջս անունով գիրք կվերցնեմ: Ի՞նչ անեմ. Մետրո նստեմ, որ ավելի շուտ հասնեմ համալսարան, թե ոտքով շարունակեմ ճանապարհս: Մեկ է. երկու դեպքում էլ ուշանալու եմ: Ոտքով կգնամ: Այս մարդուն միշտ Թումանյան փողոցում տեսնում եմ: Երևի հենց այս շենքերից մեկում է ապրում:
(more…)

Դեպի դատախազություն…

Friday, November 6th, 2009
DSCF4458

Մարիամն ասուլիսի էր եկել փոքրիկ պաստառով, որի գրությունն էր. "Հեռու պահեք ձեր սեւ ձեռքերը"

Mariam Sukhudyan

Հետեւելով փաստաբանի խորհրդին` Մարիամը ողջ ասուլիսի ընթացքում լուռ էր...

Մարիամ Սուխուդյան

Միակ բանը, որ նա ասաց, այն էր, որ ինքը հրաժարվել է ոստիկանության առաջարկած համաներումից. "Ես ուզում եմ, որ իրական հանցագործները պատժվեն":

Մարիամ

Ասուլիսից հետո Մարիամն ու կամավորներն այցելում են ՀՀ Դատախազություն

DSCF4545

Կամավորները հանձնեցին նամակը, իսկ Մարիամը տեսանկարահանեց այս փաստը եւս...

DSCF4557

Դատախազության մուտքի մոտ մի մարդ մոտեցավ եւ հարցրեց, թե սա ինչ ակցիա է: Մարիամն էլ անվրդով պատասխանեց. "Անչափահաս երեխաների վրա սեռական ոտնձգություններ են կատարվում...բողոք է, ակցիա չէ"...

Մարիամ Սուխուդյանի գործով նախաքննությունն ավարտվել է: Առավոտյան Մարիամը, նրա փաստաբանն ու Նուբարաշենի դպրոցի նախկին կամավորները Ուրբաթ ակումբում հայտնեցին հանցագործության մասին հաղորդումը (տեխնիկական խնդիրների պատճառով լինկն այժմ չեմ դնում), որտեղ թվարկում են այն հիմնական փաստերը, որոնք նախաքննական մարմինը անտեսել կամ թաքցրել է: Լրագրողների ոչ այնքան տեղեկացված հարցերին պատասխանելուց հետո Մարիամ Սուխուդյանն ու կամավորները շարժվեցին դեպի դատախազության շենք` հաղորդումը փոխանցելու դատախազին: Մի փոքրիկ ֆոտոպատմություն այս ամենի մասին.

Թուրք աղջկա համար քաղաքական գործիչ դառնալը հեշտ բան չէ…

Monday, August 24th, 2009

19-ամյա Նինգյունին հանդիպեցի Թուրքիայի Մալաթիայի շրջանի Դարենդե գյուղում: Ես այնտեղ էի «Հուլուսի էֆենդու» անվ. թուրքական ֆոնդի «Սիրիր եւ եղիր սիրված» երիտասարդական փոխանակման ծրագրի շրջանակում: 3Նինգյունը սովորում է Ստամբուլի Մարմարա համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետում: Նինգյունը համարում է, որ Ստամբուլում սովորել ցանկանում են շատ թուրք աղջիկներ, սակայն ոչ բոլորին է դա հաջողվում. «Ստամբուլում կան մասնավոր եւ պետական համալսարաններ: Ի տարբերություն այլ երկրների, Թուրքիայում մասնավոր համալսարանում սովորելն ավելի թանկ արժե: Իմ համալսարանը ֆինանսավորվում է պետության կողմից, դա է պատճառը, որ ես կարողանում եմ շարունակել ուսումս: Մեզ մոտ վարձն ավելի քիչ է, բացի այդ` Ստամբուլը Թուրքիայի ամենաթանկ քաղաքն է, եւ մարզում ապրող ծնողների համար դժվար է այնտեղ ուսանող ունենալը: Իմ ծախսերի ինչ-որ մասը փակում է մեր կառավարությունը»:

(more…)