Archive for the ‘պետություն’ Category

Պետք չէ մարդուն դարձնել մուրացկան ու հետո փող տալ

Sunday, April 7th, 2013

Ֆեյսբուքում հայտնվող “Օգնենք 3-ամյա փոքրիկին”, “Օգնենք արվեստագետին”, “Օգնենք ազատամարտիկին” նախաձեռնությունները տեսնելով` մեր կառավարությունը` բոլոր նախարարներով ու Տիգրան Սարգսյանով հանդերձ ամոթից պիտի գետինը մտնի: Լավ, մի քանի եզակի դեպքերում էս երեւույթը կարելի էր համարել բարեգործություն, բայց մեր գերատեսչություններն արդեն տեղն իմացել են կարծես թե: Որոշել են էնքան գործ չանել, մինչեւ մարդկանց հասցնեն անելանելի դրության ու ստիպեն, որ ամաչելով հաշվեհամար բացեն ու գումար խնդրեն օրվա հացով ապրող մյուս քաղաքացիներից:

Ես հիշում եմ, վերջերս գրում էի լեյկոզով հիվանդ մի երեխայի մասին, ում հայրն անընդհատ նշում էր, որ այլ ելք չունի, բայց շատ է ամաչում մարդկանցից փող խնդրելուց: Եւ ես հասկանում էի նրան, քանի որ եթե վաղը հիվանդանոց ընկնեմ ու փող չունենամ բուժվելու, ամոթից կմեռնեմ` իմ անունով հաշվեհամար բացելու ու փող խնդրելու մտքից: (more…)

Հեղափոխական լիդեր,թե խեղճ քաղաքացի`Րաֆֆի

Monday, March 11th, 2013

Վերջանում է հացադուլիս առաջին օրը. որեւէ ցավ, որեւէ տհաճ վիճակ չեմ ունեցել եւ ողջ օրս անց եմ կացրել Ազատության հրապարակում` նստած, կանգնած, քայլելով, թեյելով ու խոսելով: Հացադուլի որոշման գնացի զուտ խղճիս թելադրանքով, քանի որ երբ որեւէ մեկը իմ երկրի ապագայի համար իրեն զոհում է ինչ-որ տեղ, ես չեմ կարող կողքով անցնել, նայել վրան` կարծես թանգարանային նմուշ ու ճեմելով մտնել սրճարան, մի լավ բտվել, արարքները քննարկել, խմելուց հետո տուն գնալ ու մոնիտորի դիմաց նստել, մեծ-մեծ ստատուսներ գրել ցրտին սովից ու սառնությունից տառապող մարդու մասին. դա ես տգիտություն ու սերժություն եմ համարում: Էս պահին ես էլ մի բան արած եմ համարում ինձ, եթե հացադուլն է պայքարի ձեւ ընտրվում: Սա իմ ընկալումը Ազատության հրապարակում նստած ՀՀ քաղաքացի Րաֆֆի Հովհաննիսյանի մասին:

(more…)

ՀՀ-ն տերը ՀՀ մսակեր քաղաքացին է…

Thursday, July 29th, 2010

Թեղուտի անտառների պաշտպանությանն ուղղված վերջին ակցիայից հետո բլոգում գրելու ցանկությունս վերականգնվեց…

Բանկ մտնող մարդու երազանքներն ու մտորումները պատկերացնո՞ւմ եք: Որքա~ն է նա տենչում հասնել տեղ, բարձրանալ աստիճաններով, հերթ կանգնել, մի ճմրթված թղթով հով անել ինքն իրեն եւ, մեծ բերկրանք ապրելով, իր հերթը հասնելուն պես` ասել.

“Մեզ Ռուսաստանից` Սիբիրից փող են ուղարկել, կարող եմ չէ՞ ստանալ հիմա”…

Եթե պատասխանը “հա” եղավ, վեեեեերջ… ինչ բերկրանք, ինչ երջանկություն, ինչ բավարարվածություն… “մի երկու կիլո պեսոկ կառնեմ` հենց սթարից, էնտեղ էժան ա, մի երկու կիլո բուդ, մի քիչ միրգ ու հարեւաններին կասեմ, որ մարդս փող ա ուղարկել, բա ո՞նց…”

Էս ամբողջը մտածելով գալիս ա ու տեսնում ա, որ բանկի “առաջը փակել են”… “էս ով են, մի րոպե ճանապարհ, հա՞”

(more…)

Հայկական եթերի հետքերով

Friday, May 21st, 2010

Մեծ լսարանի եւ հեռուստադիտողի վրա ունեցած ազդեցության ուժի շնորհիվ հեռուստատեսությունը կարեւոր զենք է դարձել քաղաքական եւ տնտեսական իշխանության համար մղվող պայքարում: Իշխանությունները հասկացել են, որ տպագիր մամուլի ազդեցությունը երկրում նվազել է, եւ հեռուստաընկերություններն են հանրային կարծիքի վրա իրական ազդեցություն թողնողը:

1998 թ. ընտրություններից հետո իշխանությունը սկսեց իր «թեւի տակ առնել» հեռարձակման ոլորտը: Հետագա տարիներին օգտագործելով իր բոլոր լծակները` կարողացավ համատարած վերահսկողություն հաստատել հեռուստաընկերությունների վրա` նախապես «ընտրելով» դրանց սեփականատերերին: Հայաստանում անկախ հեռուստաընկերության մասին խոսելն առայժմ անիրատեսական է:

Գրեթե բոլոր հեռուստաընկերությունները իշխանության վերահսկողության տակ են: Այս մասին տարիներ շարունակ խոսում են ոչ միայն Հայաստանում. նման եզրահանգման են եկել նաեւ տարբեր միջազգային կառույցներ: Ասում ենք «գրեթե», քանի որ գոնե երկու հեռուստաընկերություն «կենտրոնին» չի ենթարկվում, բայց դրանց մասին ավելի ուշ: (more…)

Աստվա~ծ իմ, ես «լավ չեմ հիմնավորել»

Friday, April 2nd, 2010

Զանահարեցին նախագահականից, կինը, որ խոսում էր, ասաց, որ ինքը 15_03-a_mahari-3պարգեւատրումների բաժնի ղեկավարն է եւ նախագահին գրած իմ նամակը մակագրել են իր վրա: Իմ նամակը Անտոնինա Մահարու մասին էր` Գուրգեն Մահարու կնոջ: Նամակիս վերջում գրել էի, որ Անտոնինա Մահարին արժանի է նաեւ պետական պարգեւի: Պարզվեց, որ պաշտոնյան զանգել էր ինձ` իմանալու, թե ինչու է Անտոնինա Մահարին արժանի պետական պարգեւի: Ես կարկամել էի, նա ինձ հարցնում էր, իսկ ես կարմրում էի կատաղությունից, զգում էի, որ արյունը խփում է գլխիս, հիմա պայթելու եմ, ձեռքս արդեն դողում էր: Զգում էի, թե ինչպես եմ խեղճանում անզորությունից: Բայց ես բարեկիրթ չեմ այդքան, ինչո՞ւ եմ այսպես ինձ պահում. զուգահեռաբար այս մտքերն են խառնվել ուղեղումս: (more…)

Հայաստանի միակ ճշգրիտ քարտեզը

Friday, November 20th, 2009

Այսօր նայում էի գործընկեր բլոգերներիս բլոգերը: Վարդան Պապիկյանի բլոգում կարդացի մի շատ կարեւոր ինֆորմացիա:

armenia-vector-mapԻնտերնետում հայտնաբերվել է Հայաստանի եւ Արցախի քարտեզը` վեկտոր տարբերակով: Այն գտնվել է www.map-armenia.com կայքից: Այս քարտեզում Հայաստանի եւ Արցախի սահմանները ճշգրտորեն ներկայացված են: Այսինքն դրանք կպած են միմյանց, ոչ թե այն տարբերակով, որ սովոր ենք տեսնել հին քարտեզներում եւ հեռուստատեսային եղանակի տեսություններում:

Այս լինկերը վերցնում եմ Պապիկյանի բլոգից եւ ներկայացնում բոլորի ուշադրությանը` հատկապես նրանց, ովքեր հաճախ են օգտագործում Հայաստանի քարտեզը:

Կխնդրեի նաեւ մեր հեռուստաընկերություններին այս քարտեզն օգտագործել եղանակի տեսության ժամերին:

Տարածեք այն նաեւ ձեր սոցիալակամ ցանցերով:

«Արաքսի ափին» կամ «Իմ մեծ, չաղ հայ-թուրքական հարսանիքը»…

Wednesday, November 18th, 2009

Երեկ Մոսկվայի տանը «Արաքսի ափին» հայ-թուրքական համատեղ ֆիլմի ցուցադրությունն էր : Գնացել էի ակնկալիքով` դիտելու լավ  ֆիլմ:

200 տեղանոց դահլիճը լի էր հիմնականում մեծահասակ հանդիսատեսով: Բոլորը մեծ հետաքրքրությամբ էին սպասում ֆիլմի ցուցադրությանը:

Եւ ահա սկսվեց ֆիլմը. «Հայ եւ թուրք ինժիներական ընկերություններն ուզում են համագործակցությամբ Արաքսի ափին ջրամբար կառուցել: Այդ ընկերություններում են աշխատում հայուհի Թամարը եւ թուրք Արասը: (more…)

«Էրեբունի Երեւան» տոնակատարության առեղծվածը…

Wednesday, October 14th, 2009

Չելենտանո. կարեւոր չէ Ադրիա՞նո, թե՞ Նիկ…

«Էրեբունի Երեւան»տոնակատարության մասին գովազդային հոլովակներում հայտարարվում էր, որ Հանրապետության հրապարակում տեղի ունեցող համերգում ներկա է լինելու նաեւ Չելենտանոն:EREBUNI EREVAN

Մի ինչ-որ Չելենտանո, իհարկե, բարձրացավ բեմ, երգեց Չելենտանոյի երգերից մեկը, հնարավորություն տվեց Ֆորշին երգել իր հետ եւ համարել, որ ինքը երգում է մեծն Ադրիանո Չելենտանոյի հետ… դե մերոնք ֆանոգրամայի սովոր մարդիկ են. «Չելենտանոյի ֆանոգրաման» էլ չէր խանգարի…

(more…)

Ամենառոմանտիկ Էյֆելյան աշտարակն էլ քաղաքականացավ…

Tuesday, October 6th, 2009

Ֆրանսիայում Թուրքիային նվիրված ամսվան Փարիզը մեծ շուքով է պատրաստվում… Էյֆելյան աշտարակը կլուսավորվի Թուրքիայի դրոշի գույներով (http://news.am/am/news/5906.html):  Սա դուր չի եկել Ֆրանսիայի հայերին. նրանք պլանավորել են բողոքի ակցիաներ իրականացնել աշտարակի շրջակայքում: eyfelyan ashtarak

Ֆրանսահայերը հիշեցնում են, որ 2007 թվականին հայտարարված Ֆրանսիայում Հայաստանի տարվա միջոցառումներում Էյֆելյան աշտարակը չի լուսավորվել Հայաստանի դրոշի գույներով։

Բողոքի ցույցերով, չգիտենք` ինչ կապացուցեն մեր ազգակիցները Ֆրանսիայի կառավարությանը, սակայն մեր արտգործնախարարությանն ու նախագահին եւս մեկ անգամ  հիշեցնենք, որ, ժամանակին, Իսրայել Օրին էլ, դիմել էր եվրոպային` հայկական հարցը կարգավորելու խնդրանքով, սակայն նրանց նավերը մեր լեռներով չլողացին…

Հ.Գ. հիշեցնենք նաեւ, որ մեր լեռները դեռ իրենց տեղում են, իսկ նրանց նավերը այդպես էլ չսովորեցին լեռներ բարձրանալ…

Անցումներով անցեք…

Thursday, October 1st, 2009

«Այսօրվանից «որտեղով ուզել, այնտեղով անցնել» չկա»,- ասում են ճանապարհային ոստիկանները կարգը խախտել փորձող հետիոտներին:vostikanutyun

Քաղաքի յուրաքանչյուր «զեբրա» եւ ստորգետնյա անցումների մոտ այսօր կարող եք հանդիպել ոստիկանների, ովքեր հետեւում են, որպեսզի հետիոտներն անցումներով անցնեն :

Երեկ ծանոթներիցս մի քանիսը բուռն քննարկում էին ճանապարհատրանսպորտային ոստիկանության սահմանած տուգանքները:

-Եթե ինձ կանգնեցնեն, իրենց համար ավելի վատ: Երեկ կանաչ լույսի տակով «զեբրայով» ինձ համար անցնում էի, մեկ էլ մեկը մեքենան նենց քշեց վրաս, որ… Շարունակելու եմ անցնել այնտեղով, որտեղով ուզում եմ, որովհետեւ զեբրաներով անցնելն ավելի վտանգավոր է,-ասում էր ընկերներիցս մեկը:

-Լավ էլ անցնելու եմ, տեսնեմ ինչ կարող են անել… Սայաթ-Նովայով անցնելիս կապ չունի լույսը կանաչ է, «զեբրա» կա, թե չէ, մեկ է մեքենաներն անընդհատ վրադ են քշում… Համ էլ ով էդքան ժամանակ ունի` հասնի խաչմերուկի ծայրը, թե ինչ է «զեբրայով» է անցնում,- ավելացրեց մյուսը:

Այդ ընթացքում մտածում էի, թե  որքան շատ են լինելու հետիոտների եւ ոստիկանների միջեւ վեճերն այսօր…

Զանգեցի ոստիկանության մամուլի բաժին, որտեղից տեղեկացրին, որ  խախտումներ գրանցվել են, սակայն ոստիկանները միայն նախազգուշացրել են հետիտներին. տուգանվողներ չեն եղել…

Հ.Գ. Մաղթում եմ ծանոթներիս չտուգանվել…