Archive for January, 2010

Քաղաքակիրթ բիզնեսը…

Wednesday, January 27th, 2010

TinaԱյս այցեքարտը դրված էր գործընկերներիցս մեկի աշխատասեղանին: Սկզբում մտածեցի` գործընկերս այս ինչ օրն է ընկել, բայց հետո պարզվեց, որ այցետոմսն անհրաժեշտ էր նրան նյութ գրելու համար:  (more…)

Նույն դատարկությունն է. ընթերցողի խոհեր

Monday, January 25th, 2010

Facebook-ով պատահաբար ընկերուհուս գտա: Շատ վաղուց հետը չէի խոսել, մի 7 ամիս: Ո՞նց ես, emtinessի՞նչ նորություն կա,- հարցրի:

- Արտյոմն էր հիվանդացել, գնացի, տեսա:

Արտյոմն ընկերուհուս` Աննայի, նախկին ընկերն է: Երեք տարի ընկերություն էին անում, հետո բաժանվեցին: Արտյոմը լքեց նրան, Աննան բավականին երկար ժամանակ ուշքի չէր գալիս:

- Ինչի՞ ես գնացել, քեզ պետք է՞ր:

(more…)

դու Կաս…

Monday, January 25th, 2010

Եւ ինձ չթվաց.

ամեն ինչ նույնն էր. շներ էին բակում…

ես խաղում էի իրական մի խաղ

ու համոզված էի` աշխարհն եմ կիսում:

Նման անկոշիկ մի երեխայի

սահմանն էի գծում միայն ավազին.

ես ինձ ներել էի չափից ավելի…

(more…)

Թռիչքից հետո վայրէջքը պարտադիր է…

Sunday, January 24th, 2010
????003

քանի որ Անահիտին պատահաբար հանդիպեցի, ձեռքիս տակ եղած միակ նկարող միջոցը հեռախոսն էր

Քույրս իրենից տարիքով մեծ մի ընկերուհի ունի` Անահիտ անունով: Միշտ պատմում էր, որ Անահիտը մինչ 1998-ը ուղեկցորդուհի (ստյուարդես) է եղել…

Երկու օր առաջ հանդիպեցի Անահիտին․ դե, գիտեք, որ ինքնաթիռներն իմ պատրանքն են… ինչպես կարող էի առիթը բաց թողնել․․․ հարցրի․

- Ստյուարդես եք չէ՞ եղել․․․

- Հա․․․

- Փաստորեն թռչել գիտեք․․․

- (ժպիտ) հա․․․ ասում են 92 տարի օդում եմ եղել․․․

- Էդ ո՞նց։

- 20 տարի իրոք օդում եմ եղել, բայց մեր ստաժը քառապատկում են․․․ 20 տարեկանից աշխատում էի․  ԽՍՀՄ-ի տարածքի բոլոր թռիչքներով մենք էինք թռչում․ ստացվում էր այնպես, որ ես օդում ավելի շատ էի լինում, քան գետնին։ Տանը կարող էի լինել օրական 6 ժամ․ այդ ընթացքում էլ շորերս էի փոխում ու կրկին վազում օդանավակայան։

(more…)

«Կիրակնօրյա Երևանն եմ սիրում, երբ փողոցում քիչ մարդիկ կան»

Monday, January 18th, 2010

Վերջերս  նամակ ստացա ինձ ծանոթ լրագրող Նշան Աբասյանից, ով ասաց, որ հետաքրքիր հարցազրույց ունի բլոգիս համար: Շնորհակալություն եմ հայտնում Նշանին, որ իր զրույցը ներկայացնում է նաեւ Սարդի ընթերցողին:

davԴավիթ Բալասանյանի հետ ես ծանոթացել եմ ինտերնետային սոցիալական ցանցերից մեկում, որտեղ էլ շուրջ մեկ տարի է` առիթ ենք ունենում զրուցելու արվեստի, մարդկանց, մեր ներքին որոնումների և շատ ու շատ նման «անսովոր» հարցերի շուրջ: Մեկ-երկու անգամ ընկերներով էլ ենք «հավաքվել», սուրճ խմել, զրուցել: Բայց այն երկխոսությունը, որ ներկայացնելու եմ, տեղի է ունեցել ոչ թե այդ հանդիպումներից ինչ-որ մեկի ժամանակ կամ հարցազրույցի պաշտոնական հրավերով, այլ դարձյալ նույն ցանցում` էքսպրոմտ կերպով:

Եվ այսպես` սկսում ենք շատ սովորական նախաբանով:

(more…)

Էտ չե°ս…

Wednesday, January 13th, 2010

Amali,,,Այսօր նաեւ մտածում եմ հասարակության լինել-չլինելու մասին. փորձում եմ հասկանալ, թե երթուղայինի ապակիներից այն կողմ ինչն է այդքան հրապուրիչ… Ահա եւ փողոցում վառվում են ամանորյա պարզ ու ձանձրակի լույսերը… դեպի անսահմանափակություն տանող այս ճանապարհն անչափ հաճելի է ինձ թվում: Անսահմանափակությո°ւնն է պատճառը, թե° միօրինակությունից եմ հոգնել:

Տաղտկալի է վարորդի բույրը եւ ռաբիս երաժշտության ականջս շոյելը…էլ չեմ ասում, էր մեքնան հին էր, մերկ ու ծերացած… դեռ կա°ն մարդիկ, որոնք չեն վախենում մեքենաներից… ու պահը կրկին առաջվանն էր…ես էլ էի առաջվանը, միայն մի տարբերությամբ. անչափ հոգնատանջ էի:

(more…)

Եթե չուղարկես, էնպես կանիծեմ…

Monday, January 11th, 2010

“Erexan harcnum e Hisusin in4qan es du indz sirum,Hisus@ patasxanume: es img_2223qez sirumem aysqan.Ev na dzerqer@ xa4ume ev mahanume mezhamar.
Ete du havatumes Astcun sa uxarkir qo bolor @nkernerin.Isk ete jnjes 2010 tvin du kunenas sarcesirt.Es vstahum em qez vorpes harazat @nker,bayc ete het 4stanam es nshan kstanam.Ete qo kardaluc heto 30ropei @ntacqum sa uxarkes qo @nkernerin in4vor lav ban kkatarvi qo het.Sa sut 4i copy ara ev 10ropei @ntacqum uxarkir ayn 15mardu ev vax@ qo amenalav or@ klini”

Այս նամակը եկել էր օդնոկլասնիկիի իմ պրոֆիլին: Այն ինձ ուղղարկել էր ընկերներիցս մեկը. նրան հարցրի, թե արդյոք ինքն է գրել տեքստը, պարզվեց, որ ոչ: Սա այն հերթական սպամ նամակներից է, որ ուղղարկվում է` ճշտելու կամ ակտիվ օգտագործողների թիվը կամ էլ չգիտեմ ինչ նպատակով (եթե գիտեք, ասեք, որովհետեւ ինձ շատ է հետաքրքրում):

(more…)

«Ստեղ տենց ա…»

Saturday, January 9th, 2010

Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ «Հետքի» «ակտիվը» որոշեց Ամանորին հրաժարվել խոզի բդից, Picture 044տոլմայից ու բլինչիկներից ու մեկնել ակտիվ հանգստի: Ամանորից արդեն 10 օր առաջ Հայաստանի հանգստյան տները ամբողջովին «բրոնիայի» էին արված: Ի վերջո, Ծաղկաձորում էկոնոմ կլասի մի հանգստյան տանը` «Ռիփա» անվանումով, մեզ հաջողվեց սենյակներ գտնել:

Մենք ուղիղ 5:30, նախապես պայնամավորվածության համաձայն, արդեն այնտեղ էինք: «Հիասթափության հետ բախումը» տեղի ունեցավ առաջին իսկ րոպեներին. մեր սենյակները դեռ չէին մաքրել: Դրանք չմաքրեցին նաև 40 րոպե անց: Ի Վերջո, մեզ հաջողվեց ստիպել հավաքարարրին` գոնե մի քիչ կարգի բերել սենյակները: Հիմա էլ անկողին չէին տալիս: «Երեսի զոռով»` դրանք էլ պոկեցինք: Ահա, թե ինչպես դա տեղի ունեցավ

(more…)

«359 հատ երազ ստանամ էս տարի․․․»

Wednesday, January 6th, 2010

Երկար ժամանակ Կարենի հետ պայմանավորվելուց հետո, այսօր՝ առավոտյան 8։13 սկսվեց մեր երկրորդ հարցազրույցը։ Այս clean_glassesանգամ կրկին խոսել ենք երեւույթների (երբ ճիշտ բառը չգիտես, ստիպված էսպես ես անվանում) մասին, բայց Կարենի ստեղծագործությունների մեջբերմամբ։ Բոլոր այն տողերը, որոնք հղումով (լինկով) են գրված, նրա գործերն են։ Կառաջարկեմ զրույցը կարդալու ընթացքում անպայման նայել լինկերի հետեւում թաքնված ստեղծագործությունները եւ հետո շարունակել։

Նրանք, ովքեր չեն կարդացել Կարեն Ղարսլյանի հետ առաջին հարցազրույցը՝ ահա։

(08:13:10 ) anihovh@gmail.com/3B1F7659: բարեւ, եկա
(08:13:33 ) Karen Karslyan: բարով եկար
(08:13:52 ) anihovh@gmail.com/3B1F7659: ո՞նց ես
(08:14:37 ) Karen Karslyan: լավ, դո՞ւ
(08:16:03 ) anihovh@gmail.com/3B1F7659: լավ, հենց նոր արթնացա, կիսամրսած :)
(08:16:51 ) Karen Karslyan: )) մի հատ մկնիկովդ քսվի ժպիտին, տես ինչ ա լինում
(08:17:29 ) anihovh@gmail.com/3B1F7659: ի՞նչ ա լինում
(08:18:23 ) Karen Karslyan: ծռվում ա: «կիսամրսած» բառից հետո
(more…)

Ապառիկ ձմեռային կոշիկներ․․․

Monday, January 4th, 2010

dscn7951Վերջերս փողոցով քայլելիս՝ ուշադրությամբ նայում եմ այն բոլոր  խանութների ցուցափեղկերին, որտեղ ձմեռային կոշիկներ են վաճառում, քանի որ դեռ չեմ գնել տաք կոշիկներ․․․ձյունն էլ ինձ է սպասում․․․

Երեկոյան երթուղայինով տուն էի գնում, վերջին սովորությանս համաձայն նայեցի Լավանդա խանութի ապակուն․ այնտեղ գրված էր․ «Ապառիկ ձմեռային կոշիկներ ուսանողների համար»։ Մի պահ զարմացա, մտածեցի՝ կատակ է, հետո էլ հիշեցի, որ ծանոթներիցս մեկը պատմում էր այդ տեսակ ակցիայի մասին։

Միանգամից մտածեցի՝ լավ նյութ է բլոգիս համար․․․Այդ օրն ալարեցի իջնել երթուղայինից, հարցնել՝ այդ ինչ ակցիա է, բայց մի քանի օր անց, այսինքն այսօր գնացի այդ խանութ։

(more…)