Archive for August, 2011

Սա հեչ էլ տափակ պատմություն չէր

Sunday, August 7th, 2011

Էսօր Լիլիթն ու ես նկարում էինք ամպերի վրա: Երբեք մտքովս չէր անցել, որ ամպերին նկարված իմ պատկերները մյուսներն էլ կարող են տեսնել: Ու եթե սա ինձ հետ պատահեր փոքր տարիքում, խորը կհիասթափվեի` մտածելով, որ փաստորեն ամպերը միայն իմը չեն: Մի տեսակ գոհ էինք անձրեւի գալստով. մաքրել էր Աղբարաշենի տնակներն ու շագանակագույն դարձրել.. բայց մեզ ամպերն էին հետաքրքրում` արեւմուտքից ու հարավից միմյանց միացած ամպերը:

Սկզբում զմայլվում էինք գորշ ամպերի միջից երեւացող օզոնի պարզ ու ջրի պես հագեցնող գույնով, իսկ հետո ես թռչող բադ նկարեցի` մի մեծ քուլայով: Լիլիթը նայեց նկարիս, ծիծաղեց. թռչող բադն էնպես էր սլանում` իմ ծիծաղն էլ եկավ:

Ձախ կողմում մեկ էլ Լիլիթը նկարեց մի “շլյապայով” կնոջ ու պագոնավոր տղամարդու միասնությունը: Մի 40-ն անց կլինեին, բայց իրար սիրելուց դեռ չէին ձանձրացել: Ուշադիր նայում էինք, որ տեսնեինք` ոնց են համբուրվելու, էն էլ նկատեցինք` ինչպես է կնոջ մազերը սահում ու խառնվում գորշ ամպերի քուլային: Ինչպես Լիլիթն ասաց, կինը լցվում էր գորշությամբ, իսկ տղամարդը կամաց-կամաց դատարկվում էր. միայն պագոններն էին, որ եռանկյունու պես հաստատակամ մնացել էին:

Մի 4 վայրկյան էլ որ անցավ, տեսա, թե լցված կինն ու դատարկված տղամարդն ինչպես են միասին տանկ դառնում, զրահամեքենա: Լիլիթը նայեց զրահամեքենայիս, ասաց. «Էհ, չէէէ, լավը չի. թող տղամարդ ու կին մնան հա՞»: Ասացի` հա, բայց դե մեկ է, տանկը մտքիցս դուրս չէր գալիս:

(more…)

Մալաթիայից Դավիթաշեն

Thursday, August 4th, 2011

-Վայ, էլի իմ սիրած «պասաժիռը» գնում ա տուն. Ո՞նց ես:

-Հազիվ քամուց հովացած, դուք ո՞նց եք (զարմացա, որ իր սիրած «պասաժիռն» եմ, որովհետեւ  առաջին անգամ էի տեսնում այդ վարորդին):

-Շատ լավ, որ գիշեր ա ու ես Դավթաշեն եմ քշում, ու «պասաժիռս» էսօր խոսկանա, դրանից լավ բա՞ն: Արի սենց խոսանք ու քշենք, հ՞ն:

-Դե պատմեք, ի՞նչ լավ բան կա:

-Վայ, նոր փոստա եղել օֆիսում, մեր էն ափալ-թափալ բոյով Գուգոն «պասաժիռ» ա վերցնում Ֆուրմանով, Կոմիտաս մտնելուց խախտում ա անում, «միլիցեքը» բռնում են, 3.000-ի ակտ են գրում վրեն: Էս Գուգոն տենց նստում ա, քշում, հիմա հասնում ա Ֆուրմանով, ասում ա՝ քուր ջան, ա՞ջ, թե՞ ձախ, պատասխան չկա, էլի ա հարցնում, էս աղջիկը ձեն չի հանում, էս Գուգոն ֆռում ա, տեսնում ա հետեւը մարդ չկա: Դու մի ասա, որ միլիցեքը կանգնացնում են, էս աղջիկը դուրս ա գալիս, առանց բան ասելու գնում ա, էս խեւն էլ տենց քշում ա: Հիմա կապ ա տալիս, ասում ա՝ կենտրոն, ավարտել եմ, բայց պասաժիռը չկա: Ասում են՝ ո՞նց չկա, ասում ա՝ դե տենց ֆռացի չկա: Հիմի սաղ օրը կայֆ ենք բռնում, ասում ենք, Գուգո, բա բագաժնիկը նայել ես՞: Շեֆը ասում ա՝ այ խեւ, բա վրեդ նստեց 4500 դրամ, ինչ խեւություն ասես քեզնից կհելնի, էդ շաշն էլ էլի նույնն ա կապում՝ բա շեֆ ջան, քշեցի, քշեցի, ֆռամ տենամ մարդ չկա: Այ տենց բաներ քուրս: Գիտես չէ բոյով Գուգոյին, էդի մազերը հա չի սանրում, տենց կիմանաս:

(more…)