Archive for February, 2013

Մի երթեւեկության պատմություն

Friday, February 15th, 2013

by Ani Hovhannisyan

Հեղինակ` Աշոտ Վավյան
Փողոցն այնքան էր նեղ ու անհարմար, որ անհնար էր շրջանցել առջևի կանգնած ավտոմեքենան, որի վարորդը խոսում էր հեռախոսով և այս պահվածքով կարծես ուզում էր նաև ցույց տալ իր մեքենայի չափային ու գնային գերազանցությունը հետևինի նկատմամբ: Իսկ հնչող ազդանշանը հարմար առիթ էր նախքան շարժվելն իջնելու և ցուցադրելու արդեն սեփական մարմնի չափային ու քաշային առավելությունը…:
Մարդն իր փոքրիկ մեքենայով շարունակեց ճանապարը, թեև՝ անտրամադիր էր, և հենց այդ էր պատճառը, որ չնկատեց չգիտես որտեղից դեմ-դիմաց հայտնված սպիտակ շնիկին: Սակայն լավ էր, …մի կերպ արգելակեց: Իսկ շունն անտեր չէր, շուտով հայտնվեց բոլորին ծանոթ դեմքը, ում դեմքին էին սպասողական նայում իրեն ուղեկցող միմյանց շատ նման մարդիկ: Բայց դեմքն արդեն գոհունակ ժպտում էր՝ նայելով մեկ իր երեխային, մեկ՝ նրա գրկում փաղաքշվող կենդանուն: Նա արդեն որոշել էր հետաձգել օրվա գործերը և մտերիմների հետ ինչպես հարկն է նշել սիրելի շան փրկվելու իրադարձությունը:

Ցինիկները

Tuesday, February 5th, 2013
Մեկ-մեկ երբ զգում եմ` հոգնելուց արդեն հոգնել եմ, հենց էդ ժամանակ ա, որ ինձ օգնության են գալիս ԿԳ նախարար Աշոտյանի ստատուսները: Օրհնվեր էն սհաթը, որ ես քեզ անդամագրվեցի ֆեյսբուքում, Աշոտյան, լուրջ ապրես: Թքած, որ էնքան վատ նախարար ես, որ ԵՊՀ բակալավրիս կոչումը եվրոպական ու նույնիսկ Նոր Զելանդիայի կրթական հանձնաժողովները համարում են “ՈՉԻՆՉ”, թքած, որ էնքան լավ նախարար ես, որ ամբողջ օրը ստատուս ես դնում, թե նախագահի թեկնածուները դպրոց ու բուհ չեն մտնելու, բայց դրա փոխարեն մանկավարժ մորս ստիպում են ընտրել քո թեկնածուին, թքած… բայց քո էդ ստատուսների համար նույնիսկ արժի համակրել քեզ :ՃՃՃ
Ու թքած, որ էս միջավայրում ու էս երկրում ամեն ինչ էնքան ոռի ա, որ դիմադիր, ընդիմադիր, դրանց միջադիր..սաղ նույն բանն են դարձել:
Ներքեւում ներառում եմ Աշոտյանի ստատուսը` քոմենթներով հանդերձ, որպեսզի հասկանաք, թե ինչն ինձ էս օրով էսքան բացեց :D

միտք

Monday, February 4th, 2013

by Tim Nyberg

Էսօր միտքս հնարավորինս շատ կեղտոտվեց. ինքնապաշտպանություն էր: Երբ աղբանոցում երկար ես մնում, բնականորեն հոտը քեզ էլ է կպնում, որ չխեղդվես: Հետո սկսում ես քո վրայի հոտն էլ չզգալ, առավել սուր հոտերի կարիք ես ունենում ու ինքնապաշտպանվում: Երբեք էլ չեմ կարողացել այլաբանորեն խոսել: Ստիպված պիտի մի պատմություն հորինեմ, որ հասկանաք` ասածս ինչ է:

..մի քիչ մտածելուց հետո հասկանում եմ, որ հորինել էլ չեմ կարողանում: