Պատմություն սերտել, թշնամի գտնել ու մի լավ “Քցել”
Thursday, August 26th, 2010
Օրերս փող աշխատելու կամ գուցե հայրենասիրության մի հետաքրքիր ձեւի ականատես եղա, երբ ուղեկցողը փող է աշխատում ոչ միայն մասնագիտությամբ, այլեւ հայավարի գցելու կարողությամբ: Դե այստեղ ոչ մի նոր բան չկա, “Քցելու” ինստիտուտը խոր արմատներ ունի մեզանում, ուղղակի այս դեպքում հետաքրքիրն այն է, որ նա դա անում է հանուն ազգի, ինչպես ինքն է ասում` պարսիկ ազգին խղճալ չի կարելի, պատմություն կարդացեք:
Կապանի «Դավթի առեւտրի սրահից», կամ ինչպես տեղաբնակներն են ասում` կենցաղի տնից, օգտվում են ոչ միայն կապանցիները, այլեւ մարզկենտրոն եկող մյուս քաղաքացիները:
Օրերս այստեղ գնումների էին եկել 2 պարսիկներ, ում ուղեկցում էր 40-ին մոտ մեղրեցի տղամարդ: 4 վաճառողներից յուրաքանչյուրը տեսնելով ներս մտնող պոտենցիալ գնորդներին թաքուն հույս էին փայփայում նրանց ինչ-որ բան վաճառելու: Պարսիկները հավանում էին այս կամ այն հագուստը, այնուհետեւ ուղեկցող-թարգմանիչը հարցնում էր գինը: Սկզբում հավանեցին մի մանկական վերնաշապիկ, որի գինը վաճառողը մատներով ցույց տվեց` 3000 դրամ: (more…)
