ՍԱՐԴ ԲԼՈԳ

Արթնացա ինչպես միշտ` գզգզված, արդեն 1 ամիս չսանրած մազերով, գլխացավով:

Դուրս եկա տնից:

Այլ իրականություն: Արեւ է:

Ինչպես միշտ` ճանապարհին փորձում եմ հիշել` լվացվեցի, թե ոչ:  Հարեւան տանտիկիններից մեկը` իր մաքրասիրությամբ հռչակված տիկին Ասյան, ավլում է իրենց տան բակն ու աղբը նետում փողոց` հենց ճանապարհին:

Եկավ 95 համարը: Նստում եմ, ավելի ճիշտ` խցկվում: Մի տեսակ ստորացված եմ զգում  այս վիճակից: Մտքիս մեջ սկսում եմ անխնա հայհոյել, փորձում եմ վերհիշել ամենաթունդ հայհոյանքները կամ նորից հորինել դրանցից: Փորձե°լ եք: Զվարճալի է: Հիմարությու’ն:

(more…)

Share on Facebook

Այսօր գնացել էի Հայաստանի «Սպառողների ասոցիացիա» հկ նախագահ Արմեն Պողոսյանի եւ քաղաքապետարանի աշխատակազմի` տրանսպորտի վարչության գլխավոր մասնագետ Կարեն Հակոբյանի բանավեճին: Քննարկում էին Հայաստանում հասարակական տրանսպորտի ոլորտում առկա խնդիրները:

Չնայած թեման լուրջ էր, եւ նույնիսկ լացելու, բայց ծիծաղելով դուրս եկա: Մտածեցի գրեմ` դուք էլ ծիծաղեք:

(more…)

Share on Facebook

Քաղաքն արթնացավ` ճպռոտած դեմքով: Ստվեր կար ժանգոտ, ու ցանկություն` մեկը մեկին հայտնելու, թե մահ կա վրահաս…Կանգառում` ավտոբուսների սպասողների մեջ, տարօրինակ օտարություն կար:Սփրթնած էր քաղաքը:

Հարևանիս տղան աշխատանքի չգնաց:

Վերելակը չէր աշխատում.վախ զգացի նեղլիկ միջանցքում ու շրջվեցի` հեռուստացույցը միացնելու…Հետո մտածեցի` հեռուստացույցը կհաստատի և ավելի կուռճացնի վիճակը:

Որոշեցի  միայն համարկարգչով կապ ունենալ աշխարհի հետ, աշխարհի, որն օր օրի ծերանում էր աչքերիս առաջ:

(more…)

Share on Facebook