filed in Ընթերցողի խոհեր on Feb.14, 2010
Դա այն ժամանակ էր,երբ որոշեցի սթափել փոքր-ինչ խռովված հոգիս սովորական ծորակի ջրով…Ու հենց այդ ժամանակ էլ երդվեցի, որ կյանքում ոչ մի գոյատևող կենդանի էլ չեմ ոչնչացնի… Փոքր-ինչ թարմացա:Սովորականի նման երկար ժամանակահատվածում հագնվեցի ու շտապեցի փողոց…Մինչ փողոց հասնելը դեռ յոթ հարկ էլ կար… Հասա: Սեթևեթանքով անցա փողոցը` փորձելով գտնել ծանոթ դեմքեր(չնայած նրան, որ այդ թաղամասում [...]
filed in Ընթերցողի խոհեր on Feb.04, 2010
Բարդ է:
Չգիտեմ` ինչ եմ ուզում ու ինչի եմ սպասում: Թվում է, թե այն, ինչ կա այժմ,դրան ես վաղուց եմ սպասել : Բայց ինչ-որ բան այն չէ…………
Դատարկ է աշխարհը: Մի պահ այն պայծառանում է. այժմյան լիությունն է պարուրում հոգիս, հաջորդ վարկյանին՝ դատարկվում անդառնալիորեն: Հոգուս խորքում նորից դատարկություն է․․․ Ավաղ, անցան այն լիության վարկյանները, երբ ցնծում [...]
filed in Ընթերցողի խոհեր, երիտասարդություն on Jan.25, 2010
Facebook-ով պատահաբար ընկերուհուս գտա: Շատ վաղուց հետը չէի խոսել, մի 7 ամիս: Ո՞նց ես, ի՞նչ նորություն կա,- հարցրի:
- Արտյոմն էր հիվանդացել, գնացի, տեսա:
Արտյոմն ընկերուհուս` Աննայի, նախկին ընկերն է: Երեք տարի ընկերություն էին անում, հետո բաժանվեցին: Արտյոմը լքեց նրան, Աննան բավականին երկար ժամանակ ուշքի չէր գալիս:
- Ինչի՞ ես գնացել, քեզ պետք է՞ր:
filed in Ընթերցողի խոհեր, երիտասարդություն on Jan.13, 2010
Այսօր նաեւ մտածում եմ հասարակության լինել-չլինելու մասին. փորձում եմ հասկանալ, թե երթուղայինի ապակիներից այն կողմ ինչն է այդքան հրապուրիչ… Ահա եւ փողոցում վառվում են ամանորյա պարզ ու ձանձրակի լույսերը… դեպի անսահմանափակություն տանող այս ճանապարհն անչափ հաճելի է ինձ թվում: Անսահմանափակությո°ւնն է պատճառը, թե° միօրինակությունից եմ հոգնել:
Տաղտկալի է վարորդի բույրը եւ ռաբիս երաժշտության ականջս շոյելը…էլ [...]
filed in Ընթերցողի խոհեր, հասարակական on Dec.21, 2009
Մեր ընթերցողն Աբովյանից նամակ է հղել բլոգին` հայտնելու այնտեղի քաոսային իրավիճակի մասին: Այս նյութը եւս մասնակցում է բլոգում հայտարարված մրցույթին: Ներքեւում կարդացեք նամակը.
“Երեւանից Աբովյան էին գալիս (մինչեւ դեկտեմբերի 14-ը) 267 համարի երթուղայինները, որ նշված են կարմիր գծով: Իսկ կապույտ գծով` 0, 261, 262, 259 համարներն են անցնում: Երեւանի կողմը նշված է դեղին սլաքով: Աբովյանի բնակելի [...]
filed in Ընթերցողի խոհեր, պատմություններ on Dec.11, 2009
Արթնացա ինչպես միշտ` գզգզված, արդեն 1 ամիս չսանրած մազերով, գլխացավով:
Դուրս եկա տնից:
Այլ իրականություն: Արեւ է:
Ինչպես միշտ` ճանապարհին փորձում եմ հիշել` լվացվեցի, թե ոչ: Հարեւան տանտիկիններից մեկը` իր մաքրասիրությամբ հռչակված տիկին Ասյան, ավլում է իրենց տան բակն ու աղբը նետում փողոց` հենց ճանապարհին:
Եկավ 95 համարը: Նստում եմ, ավելի ճիշտ` խցկվում: Մի տեսակ ստորացված եմ զգում այս [...]
filed in Ընթերցողի խոհեր, պատմություններ on Dec.09, 2009
Հանգիստ: Վերջապե°ս, երկար սպասված հանգստություն: Չորս պատեր` սառը, անհրապույր, բայց հանգիստ, անաղմուկ: Ոչ ոք չի խանգարում, հեռախոսը մոտս չէ:
Նստում եմ այստեղ և անփոփում օրս: Բոլոր դեմքերն ու երկխոսություններն անցնում են աչքերիս առջևով, ինչպես մի ֆիլմ: Մտովի շտկում եմ թույլ տված սխալներս: Իրադարձությունները վերադասավորում եմ այնպես, ինչպես ես կուզեի: Հետո հասկանում եմ. «Ա°խր դա անիմաստ է, [...]
filed in Ընթերցողի խոհեր, բնապահպանություն on Dec.07, 2009
«Տո’ գործ տվող, տո’ աննամուս, տո’ աստծո կողմից պատժված , ուռած գլուխ»,- ահա այս գովասանքներին արժանացա մեր հարևանների կողմից, երբ երկուշաբթի օրը զանգահարեցի բնապահպանության նախարարության թեժ գիծ (ծառերի շտապօգնությունը հանգստյան օրերին հանգստանում է)` Ռոմիկ Մանգասարյանին, որն էլ տեսուչներ ուղարկեց մեր բակ` փաստը արձանագրելու, վնասը հաշվարկելու, չորն առողջից զատելու համար:
Բանն էսպես էր եղել. մեր բակի նորաթուխ [...]
filed in Ընթերցողի խոհեր, երիտասարդություն on Dec.07, 2009
Ինչպես գիտեք ՍԱՐԴ բլոգը հայտարարել էր ընթերցողի նյութերի եւ լուսանկարների մրցույթ: Այս նյութը եւս մասնակցում է մրցույթին: Եթե քվեարկում եք նյութի համար, թողեք Ձեր քվեարկությունը քոմենթների բաժնում:Արդյունքները հայտնի կլինեն դեկտեմբերի վերջին:
ՏԵՔՍՏԸ ԽՄԲԱԳՐՎԱԾ ՉԷ…
Իմ երազի Հայաստանը
Այս թեման, վաղուց էի ցանկանում շոշափել, սակայն ժամանակիս սղության պատճառով, չեի կարողանում հասցնել:Վերջին շրջանում, իմ շրջապատում և մի գուցե նաև ձեր [...]
filed in Ընթերցողի խոհեր, երիտասարդություն, պատմություններ on Nov.17, 2009
Հեռախոսը զանգեց, լսվեց մորաքրոջս տղայի ձայնը: Գյուղից խնձոր էր բերել` շուկայում ծախելու:«Կգա՞ս հետս կանգնես` ծախենք», – հարցրեց նա:
Հագնվեցի ու դուրս եկա տնից: Հասա Մալաթիա տոնավճառ` ինձ էր սպասում: Ես մնացի մեքենայի մոտ, ինքը գնաց բեռնասայլակ բերելու, որ ինն արկղ խնձորը ներս մտցնենք: Սայլակ քշողն իմ տարիքի տղա էր: Երբ տեղ հասցրեց, մեզնից 900 դրամ ուզեց: [...]