<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="WordPress/2.9.2" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>ՍԱՐԴ ԲԼՈԳ</title>
	<link>http://sard.hetq.am</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sat, 24 Dec 2011 00:30:23 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	
	<item>
		<title>Կլիմաքս</title>
		<description><![CDATA[Գյուղատնտեսության, կրթության եւ գիտության նախարարություններն այսօր ունեցել են տարվա ամփոփիչ ասուլիսները: Ասուլիսից հետո երեւի մի շարք խմբագրություններում լրագրողներն ու խմբագիրները միասին են համտեսել գյուղնախարարության բաժանած չրերն ու գինին: Հերթական անգամ գնեցին վաղուց արդեն գնված լրագրողներին:

Երբ լրագրողներից մեկին հարցրի` ինչին էր պետք էդ չիրը, պատասխանեց` չէ, ուղղակի մի փոքրիկ ուշադրություն է:
Ուրեմն այսպես, տարբեր հեռուստաընկերությունների եւ կայքերի [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1722</link>
			</item>
	<item>
		<title>դրվագ</title>
		<description><![CDATA[Փոշոտ հայացքներից, խոսակցություններից, զգացմուքներից, գարեջրի բույրից ու փոշիացած արժեքներից զզված` տուն ընկա: Ուրցի թեյ. հա, ուրցը դեռ մանկուց մոտիկ ընկերս է եղել: Չգիտեմ` էս մասին ինչու եմ գրում ու ձեզ բան ունե՞մ ասելու ընդհանրապես, ուղղակի, գրում եմ: Ձեր տեղը լինեի, չէի կարդա, քանի որ վաղը մեկա պետք ա արթնանաք ու նորից նույն փոշու մեջ մխրճվեք [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1716</link>
			</item>
	<item>
		<title>Խոհ</title>
		<description><![CDATA[Քայլելիս ուղեղն ավելի լավ է աշխատում,
Մտքերն էլ իրենց հերթին շատ խորն են տանում&#8230;
Դարավոր դղյակի դարպասների ծանրությամբ բացվում են կոպերս, ծուլորեն ձեռքս շոշափում է պահարանիս երեսը, ականջ ծակող զարթուցիչի գլխին անմիջապես արջի թաթի հարված է հասնում, ու կտրվում է նյարդեր սղոցող աքաղաղի կանչը:
Հագնում եմ շորերս, լվացվում, նախաճաշում, ստուգում ֆեյսբուքյան էջս, տանից դուրս գալուց առաջ նայում եմ [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1702</link>
			</item>
	<item>
		<title>Մենք այլեւս չխոսեցինք ցեղասպանությունից</title>
		<description><![CDATA[Այսօր իմացա, որ Զեհրան ամուսնանում է… հուզվեցի:
Գիշերվա ժամը երկուսն էր, ղեկավարս Զեհրային բերեց մեր տուն: Եվրոպական ձեւերով բարեւեցինք, բայց արեւելյան ազգերին բնորոշ ջերմությամբ  թեյեցինք ու խոսեցինք ողջ գիշեր:  Թուրքի նկատմամբ կոմպլեքս ունեի:  Թուրք տեսել էի, շփվել էի, խմել էի հետը, բայց ապրե՞լ&#8230;այս միտքն ինձ նույնիսկ գիշերները հանգիստ չէր տալիս:  Մինչ Զեհրայի գալը ես հպարտությամբ դարակներից [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1710</link>
			</item>
	<item>
		<title>հիմարություն</title>
		<description><![CDATA[Սպարտիվկայով էր, հեռախոսը ձեռքին.  պիտի ցատկեր կամրջից: Մի ստից բան էր պատահել երեւի: Ամբողջ աշխարհը գլխին էր փլվել:
Կամրջի եզրային ճաղերին հենված էր, մեկ էլ հետ եկավ, թափ հավաքեց ու վազեց թռչելու&#8230; 113 համարի գազելն արագ անցավ, ներսից չհասցրի տեսնել` թռչեց նա, թեչէ: Պատուհանից ամեն կերպ փորձում էի հասկանալ` ի վերջո թռե՞լ է, թե՞ չէ:
Երբ գազելն արդեն [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1698</link>
			</item>
	<item>
		<title>«Կարո՞ղ է դուք իմանաք` որտեղ է Քադաֆին»</title>
		<description><![CDATA[Էլի ուշացա: Պայուսակս եմ լցնում այն ամենը, ինչն այդ պահին ընկնում է աչքիս, մտքումս ինչ ասես ասում եմ Մարկ Ցուկենբերգին ֆեյսբուք հիվանդությամբ բոլորիս վարակելու համար, ու ինձ դուրս եմ նետում տանից…
Կանգառում…
Էս 64-ը, ժողովուրդ ջան, գալիս է 15 րոպեն մեկ: Մեր բախտն էլ էդպես է բերել: Գոնե մի ալտերնատիվ միկրոավտոբուս էլ լիներ, թե չէ ես ինձ [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1694</link>
			</item>
	<item>
		<title>Մտորելիք է</title>
		<description><![CDATA[«Ապե, դու էլ ե˚ս գալիս Երևան»,- լսվում է Վայք-Երևան երթուղայինի վարորդի ձայնը: «Չէ է, ախր դու Երևան գնալու շորեր չես հագել»,- ինքն իրեն ուղղում է վարորդը: Երթուղայինի մեջ ծիծաղ է սկսվում: Ես էլ եմ ծիծաղում: Մտածում եմ` տեսնես «Երևան գնալու շորերը» որոնք են ու ակամայից հագածիս նայում:
Մեքենան ավտոկայանից շարժվում է: Դեռ ազատ նստատեղեր կան: Զարմանում [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1689</link>
			</item>
	<item>
		<title>«Եվրո տատիկն» ու Այգեստանի տղամարդիկ</title>
		<description><![CDATA[Տունս այնքան մոտ է համալսարանին, որ կարող եմ ճանապարհին ոչինչ չնկատել բացի քայլերիս քանակից:
Բայց…
Այդ «եվրո տատիկը», որին հանդիպում եմ մասնաշենքից դուրս գալիս… Ինչպես եմ վատ զգում, որ
ինձնից փող չի ուզում… Մուրացկանության նոր մշակույթ. բերան չցավեցնել նիհար դրամապանակներից
փող պոկելու համար, ունենալ մշտական հաճախորդներ ու նրանցից վերցնել հազար դրամից ոչ պակաս
գումար:
Իսկ այդ մշտական հաճախորդները «եվրո տատիկին» եվրոներ [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1685</link>
			</item>
	<item>
		<title>Ճանապարհ</title>
		<description><![CDATA[Հեռախոսի զանգից արթնանում եմ:
-Բարև, էս չե՞ս գալիս դասի:
Նայում եմ ժամին 11:30 է.
- Ինչի, 14:30 չի՞ դասը:
- Չէ, այսօր երեքշաբթի է, 13:00-ին:
-Վաաայ…, լավ, գալիս եմ, սպասի’ր:

Նորից խառնել եմ դասաժամերը: Առհասարակ, ինչ դասերը մեկ ժամ ուշ են սկսվում , միշտ խառնում եմ. անցյալ անգամ էլ շուտ էի գնացել: Ասում են` մարդու օրգանիզմն իր ներքին ժամն ունի,  [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1680</link>
			</item>
	<item>
		<title>Մեկ ուղի, հազար միտք</title>
		<description><![CDATA[Էէէէէէէէէհ, էլի ուշացա, բայց ոչ մի դեպքում երթուղային չեմ նստի: Դե լավ հա, …ի դասը չի՞. մի 15-20 րոպե էլ կուշանամ: Էս ականջակալներն ինչու են անընդհատ խճճվում: Նյարդայինանում եմ:

«Say one, more word, I double dare you (bring it on)
It&#8217;s my world, you&#8217;re in it, it&#8217;ll take you down in a minute…» … տեսնես մի օր C.O.B.-ը [...]]]></description>
		<link>http://sard.hetq.am/archives/1677</link>
			</item>
</channel>
</rss>

